บทที่ 1585 มาเอาลูกกุญแจ

โฮ่วซานที่กำลังเดินกลับบ้านรู้สึกเหมือนมีคนตามหลังมา จึงหยุดเดินแล้วหันกลับไปมอง แล้วก็พบว่าหลี่เสี่ยวจู๋เกือบจะเดินชนเข้ากับแฮมที่เขาถืออยู่

“เดี๋ยวๆๆ ฉันถามหน่อยเถอะ เธอตามฉันมาทำไม? พ่อเธอก็ซื้อมาด้วยไม่ใช่เหรอ ไม่เห็นเหรอว่าวางอยู่ในกระบะหลังรถโน่นน่ะ?” หลี่เสี่ยวจู๋ดึงสายตาออกจากแฮมอย่างยากลำบาก “เห็นแล้วค่ะ” โฮ่วซานหัวเราะ “เห็นแล้วจะตามฉันมาทำไม? อยากกินก็กลับไปกินของที่พ่อเธอซื้อสิ อย่ามาหมายตาของฉันเลย ขอบอกไว้ก่อนนะว่าวันนี้บ้านฉันไม่ต้อนรับแขก”

“หนูแค่มาดูเฉยๆ คุณอาโฮ่วขี้งกจริงๆ” หลี่เสี่ยวจู๋ไม่ได้คิดจะมาทำอะไรไม่ดีจริงๆ ที่เธอตามโฮ่วซานมา เป็นเพราะเพิ่งเคยเห็นแฮมเป็นครั้งแรก เลยเกิดความอยากรู้อยากเห็นอยากจะดูใกล้ๆ ที่กระบะหลังรถสามล้อเธอก็เห็นแล้ว แต่ตอนนั้นหลี่เซี่ยงตงกำลังจ่ายเงินค่ารถแถมยังไม่ให้เธอปีนขึ้นรถ จะดูใกล้ๆ ให้ละเอียดก็ทำได้แค่เดินตามโฮ่วซานที่ถือแฮมอยู่เท่านั้น

“สวัสดีค่ะคุณอาโฮ่ว!” หลี่เสี่ยวจู๋เห็นพ่อจ่ายเงินค่ารถเสร็จแล้วกำลังหยิบแฮมออกจากรถสามล้อ จึงรีบก้าวเท้าวิ่งกลับไปอย่างรวดเร็ว

“พ่อจ๋า หนูช่วย หนูช่วยถือเองค่ะ!”