บทที่ 1587 ปรึกษาหารือ

คนสองคนกตัญญู ขนมเปี๊ยะถั่วเขียวสองห่อราคาหนึ่งหยวนสองเหมา คนละหกเหมา แต่ถ้าเปลี่ยนเป็นคนสามคนกตัญญู แต่ละคนก็จ่ายเพียงแค่สี่เหมาเท่านั้น

สมองน้อยๆ ของหลี่เสี่ยวจู๋หมุนติ้วด้วยความรวดเร็ว เห็นหลี่เซี่ยงตงทำท่าจะพูดอะไรบางอย่าง เธอจึงรีบยกมือขึ้นห้ามทันที

“พ่อจ๋า พ่ออย่าเพิ่งพูด!” เธอก้มหน้าพลางนับนิ้วไปพร้อมกับพึมพำกับตัวเอง “ซื้อขนมเปี๊ยะถั่วเขียวให้คุณทวดหญิงบ้านคุณยาย นอกจากหนูและพี่ชายแล้ว พ่อก็ต้องจ่ายเงินด้วย แม่เองก็ควรต้องจ่ายเงินเหมือนกันสิ แบบนี้ขนมเปี๊ยะถั่วเขียวห่อละหกเหมา หารสี่คนตกคนละหนึ่งเหมาห้าเฟินก็พอแล้ว”

“ส่วนที่ซื้อให้คุณทวดหญิงบ้านพี่โหย่วฝู... แหะๆ ถ้าคุณปู่คุณย่า คุณลุงคนโต คุณลุงคนรอง รวมถึงพี่เสี่ยวเจียงช่วยกันออกเงินทั้งหมด... ฮ่าๆๆ หนึ่ง สอง สาม...” หลี่เสี่ยวจู๋คำนวณจำนวนคนในบ้านเรียบร้อย โดยหักคุณปู่หลี่และคุณย่าหลี่ออกไปแล้ว เหลือคนทั้งหมดสิบห้าคน

“พ่อจ๋า เงินหกเหมา หารสี่คนสิบห้าคน แต่ละคนต้องจ่ายเท่าไหร่คะ?” หลี่เซี่ยงตงที่ตั้งใจฟังลูกสาวพึมพำไม่หยุดถึงกับเส้นเลือดที่ขมับเต้นตุบๆ “คนละสี่เฟิน”