บทที่ 1589 กำชับอย่างละเอียด

“มีเหตุผล” หลี่เซี่ยงตงไม่มีทางโต้แย้งได้ สิ่งที่ลูกสาวพูดนั้นถูกต้องแล้ว และข้อเท็จจริงก็เป็นไปตามนั้น

“มีเหตุผลแล้วก็ไปหยิบไม้กวาดมากวาดหิมะซะ” หลี่เสี่ยวจู๋ผู้ได้รับชัยชนะเชิดหน้าชูตา ก้าวขาขึ้นบันไดสองก้าวก่อนจะมุดศีรษะผ่านม่านประตูผ้าฝ้ายเดินเข้าห้องฝั่งตะวันออกไป

เมื่อมาถึงโต๊ะแปดเซียนในห้องโถง เธอวางขนมเปี๊ยะถั่วเขียวสองห่อที่ถือมาลงบนโต๊ะ ห่อหนึ่งกะว่าจะเอาไปหมู่บ้านโจวในวันพรุ่งนี้ ส่วนอีกห่อตั้งใจจะส่งให้เก่อโหย่วฝูด้วยมือตัวเองในภายหลัง

เดินออกมาจากในห้อง หลี่เสี่ยวจู๋ก็เห็นพ่อของตัวเองถือไม้กวาดด้ามใหญ่และด้ามเล็กยืนอยู่นอกบ้าน เธอมองไปยังไม้กวาดด้ามเล็กที่พ่อยื่นมาให้ ไม่นึกเลยว่าการ ‘แก้เผ็ดเอาคืน’ จะมาถึงไวขนาดนี้

“มองอะไรอยู่? รีบรับไปแล้วมาทำงานพร้อมกันซะ” หลี่เซี่ยงตงยัดไม้กวาดด้ามเล็กใส่มือลูกสาว จากนั้นก็เริ่มตวัดไม้กวาดกวาดหิมะที่ทับถมกันอยู่บนพื้นเริ่มจากจุดที่เขายืน