บทที่ 1648 ค่ำคืนที่ยากจะลืมเลือน

“ลูกไปอวยพรวันตรุษจีนให้แม่ไก่แก่มาเหรอ?” หลี่เซี่ยงตงเพียงแค่ถามดูเท่านั้น สำหรับเรื่องการไปอวยพรวันตรุษจีนให้แม่ไก่แก่นั้น เขาไม่ได้รู้สึกประหลาดใจแม้แต่น้อย หรือจะพูดว่าในใจนั้นไม่มีคลื่นลมอะไรเลยก็ได้

เพราะผ่านเรื่องพิลึกพิลั่นมามาก ภูมิคุ้มกันของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด หลี่เสี่ยวจู๋พยักหน้า “ใช่ค่ะ ไม่ได้เหรอคะ?”

หลี่เซี่ยงตงไม่ได้ตอบคำถามนี้ “แล้วแมวกับหมาที่บ้าน รวมทั้งนกขุนทองในห้องคุณปู่ทวดของลูกล่ะ ลูกได้ไปอวยพรวันตรุษจีนให้พวกมันหรือยัง?”

“ไปมาหมดแล้วค่ะ”

“พวกมันให้อะไรลูกมาบ้างล่ะ?” หลี่เซี่ยงตงถามด้วยความอยากรู้อยากเห็นล้วนๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเขานึกภาพไม่ออกจริงๆ