บทที่ 1709 ชอบรสไหนเป็นพิเศษ?

เมื่ออายุมากขึ้นเข้าสู่ช่วงผลัดฟัน สำหรับหลี่เสี่ยวจู๋ที่ชอบแทะกระดูกหมูเป็นชีวิตจิตใจ เรื่องนี้ถือเป็นสิ่งที่รับไม่ได้อย่างยิ่ง! เรื่องที่หนักหนาสาหัสระดับเดียวกันนี้มีอีกสองเรื่อง เรื่องแรกคือการที่หลี่เซี่ยงตงตัดงบจัดหาครีมบำรุงผิวของเธอ และเรื่องที่สองคือการที่โจวอวี้ฉินล้างกระปุกออมสินของเธอจนเกลี้ยง

หลังจากร้องไห้โฮจนจบก็เงียบเสียงไป หลี่เสี่ยวจู๋ใช้ลิ้นดุนฟันหน้าที่โยกเยก น้ำตารื้นเต็มขอบตา ดวงตาทอดมองไปข้างหน้าอย่างว่างเปล่าไร้จุดโฟกัส นั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้ ในมือยังกำลูกท้อที่กินค้างไว้อยู่ครึ่งลูก

คุณแม่หลี่หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดน้ำตาบนใบหน้าให้เธอ แล้ววางผ้าเช็ดหน้าไว้บนจมูกของเธอ “สูดแรงๆ สั่งน้ำมูกออกมา แทะกระดูกชิ้นใหญ่ไม่ได้ก็กินเนื้อติดมันแทน ปู่ของแกชอบรสไหนเป็นพิเศษลืมไปแล้วหรือไง?”

หลี่เสี่ยวจู๋สั่งน้ำมูกเสร็จแล้วส่ายหัว “ไม่ลืมค่ะ ปู่ชอบกินตับหมู”

คุณแม่หลี่เตือนประโยคหนึ่ง “ที่ย่าพูดถึงคือเนื้อติดมันต่างหาก”