บทที่ 1717 นี่คืออะไร?

ลำโพงบนชานชาลาประกาศเตือนย้ำๆ ในช่วงสิบห้านาที ห้านาที และหนึ่งนาทีก่อนรถไฟออกว่ารถไฟกำลังจะเคลื่อนขบวน ขอให้ผู้โดยสารที่ยังไม่ขึ้นรถรีบเร่งมือ และเพื่อนฝูงที่มาส่งให้ถอยกลับไปอยู่หลังเส้นนิรภัย

พอเสียงลำโพงเงียบลง เสียงนกหวีดสั้นๆ แต่ถี่รัวก็ดังขึ้นบนชานชาลา พนักงานรถไฟเป่านกหวีดไปพร้อมกับตะโกนว่า "เร็วเข้าๆ รถกำลังจะออกแล้ว ปิดประตูแล้วนะ!"

เมื่อมีเสียงนกหวีดเป่ายาวดังมาจากทางท้ายขบวนเพื่อยืนยันว่าทุกคนขึ้นรถครบแล้ว ประตูรถไฟแต่ละโบกี้ก็ปิดลง จากนั้นเมื่อพนักงานขับรถได้รับสัญญาณออกรถ จึงส่งเสียงหวีด รถไฟก็ค่อยๆ เคลื่อนตัวออกไป

เมื่อรถไฟเร่งความเร็วออกจากสถานีปักกิ่งจนความเร็วคงที่ หลี่เซี่ยงตงและโฮ่วซานก็ถือกาน้ำเหล็กเริ่มทำงานของพวกเขา หลี่เซี่ยงตงและโฮ่วซานที่คุ้นเคยกับการวิ่งงานทางไกลรอบละยี่สิบชั่วโมงขึ้นไป บัดนี้ได้เปลี่ยนมาวิ่งเส้นทางระยะสั้นอย่างเป็นทางการแล้ว

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วจนถึงบ่ายโมงครึ่งเศษ ผู้โดยสารบนรถไฟต่างลงจากรถกันหมดแล้ว โฮ่วซานก้าวเท้าลงพื้นก่อนเพื่อน แล้วกระโดดดึ๋งๆ สองสามที "ถึงแล้วรึเนี่ย แรงผมยังใช้ไม่หมดเลย"