บทที่ 1774 เปลี่ยนชื่อ

“ฮ่าฮ่าฮ่า!”

เมื่อโจวอวี้ฉินได้ยินคำว่า ‘บานออกข้าง’ เธอก็หัวเราะจนสำลักและไอออกมา หลี่เซี่ยงตงและคุณพ่อโจวที่นั่งเล่นอยู่ในห้องเพราะฝนตกข้างนอก พอได้ยินประโยคนี้ก็พากันหัวเราะตามไปด้วย

หลี่เสี่ยวจู๋ขมวดคิ้ว เบะปาก เอามือไพล่หลัง แล้วแค่นเสียงฮึดฮัดทางจมูกแสดงความไม่พอใจ ก่อนจะเดินกลับเข้าห้องในไปเริ่มเขียนอักษรพู่กันของวันนี้

การเขียนอักษรพู่กันวันละห้าสิบตัวเป็นข้อกำหนดที่ต้องทำ และเป็นงานที่ต้องทำให้เสร็จในแต่ละวัน หลี่เสี่ยวจู๋ไม่คิดจะอู้งาน เพราะเธอเคยได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้มาก่อน จึงรู้ดีว่าการอู้งานจะมีแต่ทำให้งานหนักขึ้นกว่าเดิมเท่านั้น

“คุณตาคะ ฝนข้างนอกตกไม่แรงแล้ว พวกเราออกไปข้างนอกหน่อยนะคะ เดี๋ยวก็กลับมาค่ะ”