บทที่ 1788 มอบให้ใครดี?

หมูที่ขายในตลาดกรุงปักกิ่งในปัจจุบันส่วนใหญ่เป็นหมูดำปักกิ่ง ซึ่งหมูสายพันธุ์นี้เมื่อเทียบกับหมูในยุคหลังแล้ว มีลักษณะเด่นอยู่อย่างหนึ่งคือหัวโต แต่หากพูดถึงปริมาณเนื้อจริงๆ แล้ว หมูสายพันธุ์สีขาวจากยุคหลังกลับมีเนื้อมากกว่า

โจวอวี้ฉีเลาะกระดูกออกจากหัวหมู กะด้วยสายตาแล้วเนื้อที่เหลืออยู่มีน้ำหนักประมาณห้าถึงหกชั่ง นอกจากนี้ยังมีเครื่องในหมู ซึ่งปริมาณเนื้อส่วนนี้มากกว่าเนื้อจากหัวหมูถึงสองเท่า รวมๆ แล้วทั้งหมดน่าจะมีน้ำหนักประมาณสิบหกถึงสิบเจ็ดชั่งได้

เนื่องจากที่บ้านมีเด็กหลายคน โจวอวี้ฉีจึงหั่นเนื้อแต่ละอย่างรวมกันจนได้ชามใบใหญ่จนพูน

พอเนื้อวางบนโต๊ะ หลี่เสี่ยวจู๋ที่นั่งรออยู่ข้างโต๊ะอาหารอยู่แล้วก็รีบใช้ตะเกียบจิ้มเนื้อชิ้นหนึ่งเข้าปาก ความหอมของมันทำให้เธออดไม่ได้ที่จะเริ่มโยกหัวไปมา

“อร่อย! อร่อยจริงๆ ค่ะ!”