บทที่ 1803 เรียกฉันว่าอะไรนะ?

เมื่อได้ยินว่าหลี่เซี่ยงตงต้องการซื้อบ้าน คุณลุงอู่ก็ไม่ได้มีความคิดเห็นอื่นใด เพราะลูกๆ ของเขาทุกคนต่างแยกย้ายออกไปมีครอบครัวและอาศัยอยู่ในบ้านพักของทางหน่วยงานกันหมดแล้ว ในห้องสองห้องนี้ก็มีเพียงเขากับภรรยาและหลานชายตัวน้อยที่เลี้ยงดูช่วยกันดูแลเท่านั้น บ้านก็มีเนื้อที่เพียงพอสำหรับพวกเขา จึงไม่ได้คิดจะไปวุ่นวายกับห้องฝั่งตะวันตกแต่อย่างใด

ส่วนห้องฝั่งตะวันออกนั้นมีคู่สามีภรรยาข้าวใหม่ปลามันคู่หนึ่งอาศัยอยู่ พวกเขาเพิ่งแต่งงานกันได้ไม่ถึงครึ่งปีและยังไม่มีลูก จึงไม่ได้มีความคิดที่จะสนใจห้องฝั่งตะวันตกที่ว่างลงเช่นกัน

หากไม่ใช่เพราะสถานการณ์ที่อยู่อาศัยในปักกิ่งปัจจุบันตึงตัวมากขนาดนี้ หากมีผู้เช่าเดิมย้ายออกไปโดยเฉพาะอย่างยิ่งถ้าเป็นบ้านส่วนบุคคล ไม่ว่าจะเป็นการซื้อหรือการเช่า ข้อมูลข่าวสารเหล่านี้ย่อมถูกจัดการกันเองภายในเครือข่ายคนรู้จักก่อนจะหลุดรอดไปถึงมือคนภายนอก

“จะซื้อจริงๆ หรือ?”

“ครับ ซื้อจริงๆ”