บทที่ 1825 สามารถล่าช้าได้

ตะวันออกติดกับเจี๋ยสือ เพื่อชมทะเล

เจี๋ยสือตั้งอยู่ที่ชางหลี มณฑลเหอเป่ย ซึ่งอยู่ติดกับเป่ยต้ายเหอ และท่าเรือโบราณเจี๋ยสือก็อยู่ในบริเวณจินซานจุ่ยของเป่ยต้ายเหอ นับตั้งแต่สมัยฉินฮั่น ท่าเรือเจี๋ยสือก็เป็นท่าเรือขนาดใหญ่มาโดยตลอด จักรพรรดิฉินสื่อหวงและจักรพรรดิฮั่นอู่ตี้ต่างเคยส่งคนมาแสวงหาความเป็นอมตะที่นี่ รวมถึงสร้างพระราชวังพักแรมไว้ด้วย

ในสมัยราชวงศ์ถัง ซ่ง หยวน หมิง และชิง เซรามิกจากทางเหนือที่จะถูกส่งไปยังเหลียวตง เกาหลี และญี่ปุ่น กองเรือพาณิชย์ก็มักจะเริ่มต้นออกเดินทางจากบริเวณนี้เช่นกัน ขยะในชีวิตประจำวันและเศษเซรามิกจากการค้าขาย บวกกับเรือพาณิชย์ที่ถูกทิ้งร้างหรือจมลงสู่ก้นทะเล ทั้งหมดต่างจมอยู่ในทะเลใกล้ๆ บริเวณนี้

เมื่อคลื่นซัดเข้าฝั่งหรือในช่วงที่น้ำลดต่ำสุด บนหาดทรายจะไม่เพียงแค่มีเศษเซรามิกเท่านั้น แต่ยังมีเหรียญทองแดง เครื่องประดับทองแดง และเครื่องประดับเงินชิ้นเล็กชิ้นน้อยอีกด้วย โดยเฉพาะในช่วงที่น้ำลดต่ำสุด จะมีนักล่าสมบัติที่ตั้งใจมาหาสิ่งของเหล่านี้โดยเฉพาะ พวกเขาจะคอยอยู่ที่ริมฝั่งเพื่อรับซื้อจากชาวประมงท้องถิ่นที่ออกไปหาของทะเล

ในปัจจุบัน ตลาดของเก่ากำลังมีราคาพุ่งสูงขึ้น ปีต่อปีราคาขยับขึ้น แต่ยังไม่เข้าสู่ช่วงราคาพุ่งกระฉูด ทำให้นักล่าสมบัติที่มาเก็บเศษเซรามิกพวกนี้ยังมีไม่มากนัก อีกสองปีข้างหน้า บริเวณเป่ยต้ายเหอถึงจะมีพ่อค้าของเก่าที่เป็นมืออาชีพและมีขนาดใหญ่ขึ้นมาโดยเฉพาะ