บทที่ 1832 ลองพิจารณาดู

“ใครๆ ก็บอกว่าลูกสาวเหมือนเสื้อกั๊กผ้าฝ้าย สวมไว้บนตัวก็อุ่นไปถึงเท้า จะไปไหนลมเหนือพัดก็ไม่กลัว มีลูกสาวข้างกายก็ไร้ความกังวล”

หลี่เสี่ยวจู๋ท่องกลอนเล่นพลางเอามือไพล่หลังเดินเข้าห้อง เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อยราวกับจะเน้นย้ำความสำคัญของตัวเอง

“เป็นยังไงคะพ่อ? พาหนูออกไปข้างนอกด้วยกัน อุ่นทั้งตัวอุ่นทั้งใจ ลองพิจารณาดูหน่อยไหมคะ?”

หลี่เซี่ยงตงยิ้มพยักหน้า “อืม เดี๋ยวพ่อลองพิจารณาดู”

โจวอวี้ฉินทนความหวานแหววของสองพ่อลูกไม่ไหวจึงเดินออกจากห้องไป หลี่เซี่ยงตงเห็นดังนั้นจึงรู้ว่าภรรยากำลังรู้สึกน้อยใจ “กลับมาทีไรก็ติดแจแบบนี้ เห็นไหม? แม่เขากำลังหึงแล้วนะ”