บทที่ 1865 คำพูดจริงคำพูดเท็จ

เอี๊ยด—

หลี่เสี่ยวเจียงเหยียบเบรกชะลอความเร็ว รถสามล้อเลี้ยวเข้าสู่ตรอกฉวนป่าน

หลี่เสี่ยวเทาซึ่งออกจากบ้านไปเที่ยวตั้งแต่ทานมื้อเช้าเสร็จ เดินออกมาจากตรอกซอยหนึ่ง พอเหลือบไปเห็นรถสามล้อที่แล่นอยู่ข้างหน้า พอสังเกตดูดีๆ ก็รีบเร่งฝีเท้าวิ่งไล่ตามพลางตะโกนเรียก หวังจะขอติดรถกลับบ้านด้วย

หลี่เสี่ยวจู๋ได้ยินเสียงก็หันไปมอง พอเห็นว่าเป็นใครก็หันกลับมาด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม แล้วแกล้งทำเป็นนิสัยไม่ดี “พี่เสี่ยวเจียง ปั่นเร็วๆ เลยค่ะ พี่เสี่ยวเทากำลังวิ่งไล่ตามหลังเรามา เขาบอกว่าจะแข่งกับเราว่าใครจะถึงบ้านก่อนกัน”

หลังจากหลอกล่อทางนี้เสร็จ เธอก็หันไปตะโกนบอกหลี่เสี่ยวเทาที่วิ่งไล่รถอยู่ข้างหลังเสียงดังว่า “ไม่ต้องวิ่งตามแล้วค่ะ! พี่วิ่งตามไม่ทันหรอก ต่อให้ตามทันบนรถก็ไม่มีที่นั่งแล้ว!”