บทที่ 1884 เริ่มฝึกฝน

“เขียนเสร็จแล้ว! จะได้ไปเล่นได้แล้ว!”

หลี่เสี่ยวจู๋เก็บตัวอักษรใหญ่ที่เพิ่งเขียนเสร็จไปยี่สิบตัว เธอจ้องมองกระดาษซวนจื่อที่วางอยู่บนโต๊ะ พลางใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว

เงินสี่เหมาที่เสียไปกับการโยนห่วงเมื่อครู่ เธอไม่มีวันลืม และตั้งใจไว้ว่าจะแก้แค้นให้สมแค้นหลังจากที่พ่อของเธอเดินทางกลับมาจากกว่างโจว

ถึงแม้ว่าตัวอักษรทั้งสี่ตัวนี้ หลี่เสี่ยวจู๋จะรู้จักแค่สามตัวก็ตาม

โจวอวี้ฉินเห็นลูกสาววิ่งแจ้นมาเปิดกล่องอุปกรณ์เย็บปักถักร้อย จึงถามขึ้น “หาอะไรน่ะ?”