บทที่ 1937 อุทิศตนเสียหน่อย

ทาครีมบำรุงผิว ติดกิ๊บดอกไม้ เปลี่ยนเป็นชุดสะอาดๆ สวมรองเท้าหนังคู่เล็ก เสร็จแล้วก็พุ่งตัวออกไปที่ทำการชุมชนด้วยความเร็วสูงสุด หลี่เสี่ยวจู๋กะเกณฑ์ดูแล้วเวลาสองนาทีนี้น่าจะพอไหว แต่ก็คงจะเฉียดฉิวเอามากๆ

ดังนั้นเมื่อพูดจบเธอก็ออกวิ่งทันที!

ป้าหลิวอายุมากแล้วปฏิกิริยาจึงช้ากว่าจะตั้งตัวได้ คนก็วิ่งหนีไปไกลจนลับตาแล้ว "อย่าเพิ่งวิ่ง ตอนนี้เพิ่งจะแปดโมงกว่าๆ เอง ไม่ต้องรีบไปหรอ"

หลี่เสี่ยวจู๋ที่วิ่งไปถึงฝั่งตรงข้ามของตรอกแล้วเบรกตัวหยุดกั้น "ป้าหลิวคะ ถ้าไปช้าเดี๋ยวลูกอมจะหมดนะคะ"

ปากก็พูดแบบนั้น ความจริงแล้วที่เธออยากจะรีบไปก่อนเวลาอันควรไม่ได้มีเป้าหมายแค่เรื่องลูกอมหรอก ที่บ้านก็มี ในกระเป๋านักเรียนของเธอก็มี ไม่ได้ขาดแคลนขนมหวานพวกนั้นสักหน่อย