บทที่ 1993 ยังไม่เลิกล้มความตั้งใจ

"นี่คือสัญญาซื้อขายลานบ้านข้างๆ ที่ฉันเพิ่งซื้อมา ฉันไม่ได้มีเจตนาอื่นหรอกนะ รออีกสักพักพอผู้เช่าในลานบ้านข้างๆ ย้ายออกไป ตอนเริ่มลงมือซ่อมแซมก็คงหนีไม่พ้นต้องมีเสียงเคาะเสียงทุบ ฉันก็เลยมาบอกนายไว้ล่วงหน้า จะไม่เข้าไปข้างในล่ะนะ ฝากบอกเฉียนปินด้วยล่ะ ไปล่ะซานมู่"

หลี่เซี่ยงตงยัดสัญญาในมือกลับลงไปในกระเป๋า ไม่เปิดโอกาสให้อีกฝ่ายได้ตั้งตัว ก็รีบขึ้นคร่อมปั่นรถสามล้อเผ่นแน่บไปทันที!

จากความงุนงงในตอนแรก แปรเปลี่ยนเป็นความตกตะลึง และเมื่อตั้งสติได้จางเซินก็สับเท้าวิ่งตามไปทันที ทว่าเขาเพิ่งจะก้าวลงจากบันไดหน้าประตู ก็ถูกภรรยาของเฉียนปินที่เดินออกมาเรียกไปกินข้าวขวางเอาไว้เสียก่อน

ภรรยาของเฉียนปินเพิ่งจะเห็นหลี่เซี่ยงตงแว้บๆ แต่ยังไม่ทันที่เธอจะอ้าปากเรียก อีกฝ่ายก็ใส่เกียร์หมาวิ่งหนีไปเสียแล้ว

"พี่จางคะ เมื่อกี้คุยอะไรกันอยู่เหรอคะ? ทำไมพี่หลี่ถึงกลับไปแล้วล่ะ?"