บทที่ 1998 พึมพำในใจ

มาตรฐานความเป็นอยู่ของที่บ้านค่อนข้างสูง ในหมู่เด็กวัยเดียวกัน หลี่เสี่ยวจู๋ถือว่าเป็นคนที่เคยกินของดีๆ และเคยเห็นโลกมาไม่น้อย

ที่เธอรู้สึกประหลาดใจ ก็เพราะที่บ้านแทบไม่ค่อยได้กินอาหารมื้อใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์แบบนี้

หากอยากกินอาหารเต็มโต๊ะที่มีระดับเดียวกับวันนี้ล่ะก็ เว้นแต่ที่บ้านจะมีงานมงคล ไม่ก็เป็นช่วงปีใหม่ หรือมีแขกมาเยือน

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องทำเป็นหรือทำไม่เป็น เพราะการแพร่หลายและเป็นที่นิยมของถ่านอัดก้อน ตอนนี้แทบทุกหลังคาเรือนในตรอกซอกซอยของเมืองหลวงล้วนใช้เตาถ่านทำกับข้าวกันทั้งนั้น

เตาถ่านมีข้อเสียอย่างหนึ่ง นั่นก็คือไฟอ่อน เหมาะสำหรับทำเมนูตุ๋นมากกว่าการผัดไฟแรง