บทที่ 2020 เศษกระดาษ

ขณะที่ปากของหลี่เสี่ยวจู๋ตะโกนบอกว่ารวยแล้ว จะเลี้ยงชาบูเนื้อแกะทุกคน มือของเธอก็ขยับเร็วยิ่งกว่า คว้าปึกธนบัตรเก่าบนพื้นขึ้นมากอดไว้แน่นราวกับกำลังกอดภูเขาทองคำ

การกระทำนี้ของเธอ ทำให้หลี่เสี่ยวไห่ที่ยืนอยู่ข้างๆ รู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก

"ฉันเป็นคนเจอนะ เธอแค่ดูก็พอแล้ว รีบเอาคืนมาให้ฉันเลย!"

หลี่เสี่ยวไห่พูดพลางทำท่าจะเข้าไปแย่ง เขาเป็นคนรักความสะอาดก็จริง แต่เขาไม่เคยรังเกียจว่าเงินจะสกปรกหรอกนะ

แต่ยังไม่ทันที่เขาจะก้าวขาออกไป ก็ถูกหลี่เสี่ยวเทาดึงตัวเอาไว้เสียก่อน