บทที่ 2027 กลับบ้านแล้ว

"พ่อครับ ตื่นๆ ตื่นได้แล้วครับ ใกล้จะถึงแล้ว!"

หลี่เซี่ยงตงยื่นมือไปเขย่าตัวปลุกพ่อที่ยังคงนอนหลับอยู่

พอเห็นอีกฝ่ายลืมตาขึ้น เขาก็เอ่ยถามกลั้วรอยยิ้ม "พ่อหลับยาวเลยนะครับเนี่ย เมื่อคืนนอนไม่ค่อยหลับหรือเปล่าครับ?"

"เปล่าหรอก หลับสนิทเกินไปต่างหาก"

พ่อหลี่ที่หดตัวอยู่ในผ้าห่มหาวหวอด ลุกขึ้นนั่งเพื่อเรียกสติ