บทที่ 2050 โจวเซี่ยวหลี่ผู้เคยเรียนตัวอักษรภาษาอังกฤษ

เพราะมีแขกอย่างโฮ่วซานอยู่ด้วย พ่อโจวเลยนึกขึ้นได้ว่าเมื่อไม่กี่วันก่อนมีคนในหมู่บ้านล้มหมู โจวเต๋อว่างซื้อหัวหมูแล้วเอากลับไปทำพะโล้ที่บ้าน

เขาตั้งใจถือเหล้าเฝินจิ่วที่ลูกเขยเคยเอามาให้ ไปแลกเนื้อพะโล้ชามหนึ่งที่บ้านของลูกพี่ลูกน้อง

ตอนที่เขาถือเนื้อพะโล้กลับมา ก็ประจวบเหมาะกับที่บะหมี่ผัดกระทะร้อนของแม่โจวทำเสร็จพอดี หลี่เซี่ยงตงกับโฮ่วซานเพิ่งจะถือชามมานั่งลงที่โต๊ะกินข้าวในห้อง

"ที่บ้านไม่มีของกินดีๆ อะไรเลย ไม่รู้ด้วยว่าวันนี้พวกเธอจะมา กินรองท้องไปก่อนนะ"

คำพูดเกรงใจประโยคนี้ของพ่อโจว ตั้งใจพูดให้โฮ่วซานฟัง