บทที่ 2052 ประหยัดน้ำมัน

รถยนต์กลับมาจอดที่ลานกว้างหน้าประตูฟาร์มเลี้ยงสัตว์

อาจารย์เฉินที่นั่งอยู่บนเบาะที่นั่งข้างคนขับเอ่ยปากพร้อมรอยยิ้ม "เสี่ยวหลี่ ไม่เลวเลย ไม่เลวเลยจริงๆ ต้องลงไปพักเหนื่อยหน่อยไหม?"

"ต้องพักครับ" หลี่เซี่ยงตงตอบกลับอย่างหนักแน่น กล้ามเนื้อที่แกล้งเกร็งทำเป็นมือใหม่เมื่อกี้ พอตอนนี้ได้ผ่อนคลายลง ก็รู้สึกเหนื่อยเอาเรื่องอยู่เหมือนกัน

"เหนื่อยก็ลงไปพักซะ ฉันฟังพ่อตาเธอเล่าว่า เธออาศัยอยู่ในเมือง แถมยังทำงานในระบบการรถไฟ โอกาสที่จะได้ฝึกขับรถมีน้อย แต่เธอวางใจเถอะ ขอแค่รักษามาตรฐานนี้ไว้ได้ ฉันเชื่อว่าเธอต้องได้ใบขับขี่ชั่วคราวก่อนพ่อตาเธอแน่นอน"

อาจารย์เฉินไม่ได้จะบอกว่าพ่อโจวหัวทึบหรอกนะ หลักๆ เป็นเพราะพ่อโจวอายุมากแล้ว เรื่องปฏิกิริยาตอบสนองและการเรียนรู้ย่อมมีช่องว่างสู้พวกคนหนุ่มสาวไม่ได้จริงๆ