บทที่ 2072 ไม่ใช่หมากรุก

"พ่อคะ รีบตุ๋นแต่เนิ่นๆ นะคะ ตุ๋นให้เปื่อยๆ หน่อย ไม่อย่างนั้นหนูเคี้ยวไม่ไหว"

ฟันล่างของหลี่เสี่ยวจู๋ขึ้นครบแล้ว แต่ฟันบนกลับหลุดไปจนเป็นช่องโหว่ ตอนนี้เลยกลายเป็นเด็กฟันหลอ

ความจริงของเธอยังถือว่าดีที่หลุดแล้วขึ้นสลับกันไปทีละซี่ เด็กบางคนฟันหน้าบนหลุดพร้อมกันสองซี่ พออ้าปากก็เห็นเป็นรูเบ้อเริ่มสองรู ฟันหลอชัดเจนจนน่าตลกกว่านี้อีก

"ได้สิ" หลี่เซี่ยงตงพยักหน้า "ตอนเรียนก็อย่ามัวแต่คิดเรื่องกินล่ะ รีบไปโรงเรียนได้แล้ว"

"พี่สาว เดี๋ยวผมเดินไปส่งนะครับ" โฮ่วหยวนจวินเดินเตาะแตะตามออกไปนอกห้อง