บทที่ 2092 คุยกันกลางดึกกับคุยกันตอนเช้าตรู่

ในจอทีวีกำลังฉายตอนที่เจ็ด เป็นฉากที่พวกญี่ปุ่นบุกไปข่มขู่และหลอกล่อ บังคับให้นักอุตสาหกรรมผู้รักชาติต้องส่งมอบโรงงานให้

พ่อหลี่ที่นั่งอยู่ข้างโต๊ะ เอียงตัวกระเถิบเข้าไปใกล้ลูกชายคนเล็ก แล้วกระซิบเสียงเบา

"เกือบลืมเรื่องสำคัญไปเลย ธุรกิจซื้อขายขนกระต่ายที่เหมิงอินก็จบลงแล้วไม่ใช่เหรอ เมื่อหลายวันก่อนอาซุนของแกส่งโทรเลขมา บอกว่าจะเดินทางกลับมาถึงพรุ่งนี้เช้าน่ะ"

"ผมรู้เรื่องที่อาซุนจะกลับมาแล้วครับ"

หลี่เซี่ยงตงรู้เรื่องนี้จริงๆ ซุนจิ้งหรีดรับผิดชอบดูแลการรับซื้ออยู่ต้นทาง ส่วนเขารับผิดชอบการขายอยู่ปลายทาง