บทที่ 2108 ร้านหรงเป่าไจ

หิมะตกไม่หนัก พ่อหลี่ที่ขายเสื้อผ้าอยู่ในตลาดการเกษตรหงเฉียวสวมเสื้อโค้ทหนังแกะจึงไม่รู้สึกหนาว แต่สภาพอากาศแบบนี้ส่งผลกระทบต่อธุรกิจเป็นอย่างมาก

เพราะหิมะตก ตลาดจึงค่อยๆ เงียบเหงาลง พ่อหลี่หันไปมองเพื่อนเก่าที่ยืนย่ำเท้าด้วยความหนาวเหน็บอยู่ข้างๆ

"บอกให้เอาเสื้อคลุมหนังแกะที่ฉันไปสักตัวก็ไม่ยอมเอา พวกเราไม่ใช่คนหนุ่มๆ แล้วนะ ขืนประหยัดเงินแค่นี้แล้วปล่อยให้ตัวเองหนาวจนล้มป่วยขึ้นมา แกหาเงินไปเพื่อช่วยเหลือลูกหลาน หรือจะเอาเงินที่หามาได้ไปหาหมอซื้อยากันแน่?"

พ่อเซี่ยงโดนคำพูดนี้แทงใจดำก็เลยรู้สึกกระอักกระอ่วนใจนิดหน่อย แต่ก็นะ หวานเป็นลมขมเป็นยานี่นา "คราวหน้าถ้ามีเสื้อคลุมหนังแกะอีก แกอย่าลืมเก็บไว้ให้ฉันตัวนึงนะ เดี๋ยวฉันจะเอาไปตัดเสื้อโค้ทหนังแกะเหมือนพวกแกบ้าง"

"ต้องแบบนี้สิ แกดูเฒ่าจางสิ ใส่ก่อนก็สบายก่อนไงล่ะ"