บทที่ 2123 กระตือรือร้นเกินเหตุ

เมื่อเลิกม่านประตูกันหนาวที่ทำจากผ้าฝ้ายออก กลิ่นเฉพาะตัวของผ้าก็โชยเข้าจมูก หลี่เซี่ยงตงยกมือขึ้นมาพัดกลิ่นตรงหน้าจมูกสองสามที เอ่ยทักทายทุกคนในห้อง แล้วก็หาที่นั่งที่ดูไม่เกะกะคนอื่น

เสื้อผ้าฤดูหนาวที่เพิ่งขนกลับมาถูกกองรวมกันไว้บนโต๊ะจนพูน พ่อหลี่ที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะกำลังสาธยายว่าตัวเองรับเสื้อผ้าแบบไหนมาบ้าง ต้นทุนเสื้อผ้าแต่ละแบบราคาเท่าไหร่ และกะจะตั้งราคาขายไว้ที่เท่าไหร่

พี่ใหญ่หลี่กับพี่รองหลี่นั่งฟังไปพยักหน้าเห็นด้วยไปพลาง สายตาก็จับจ้องไปที่เสื้อผ้าในมือของแม่หลี่ พี่สะใภ้ใหญ่ และพี่สะใภ้รอง

"พ่อ แม่ คุยกันไปก่อนนะ ผมสองคนจะไปทำงานแล้ว"

พี่ใหญ่หลี่กับพี่รองหลี่ไม่ค่อยพูดอะไรมากนักตอนอยู่ในห้อง แต่หลังจากที่ทั้งสองคนออกไปแล้ว บรรยากาศในห้องก็ยังคงคึกคักเหมือนเดิม