บทที่ 2133 อย่ามาโทษฉันนะ

หลังประตูห้องหลัก

หลี่เสี่ยวไห่ทำหน้างุนงง ลดเสียงลงกระซิบถาม "ตอนอยู่บ้านคุณยาย ฉันถามเธอว่าพ่อมีปฏิกิริยายังไงเรื่องที่เราไปตั้งแผงจับรางวัลที่ตลาดนัด ตอนนั้นเธอตอบฉันว่าไงนะ? เธอบอกว่าไม่มีปฏิกิริยาอะไร แค่ถามว่าได้กำไรมาเท่าไหร่ นี่เหรอที่เรียกว่าไม่มีปฏิกิริยา? ถ้าไม่มีปฏิกิริยาแล้วทำไมพอกลับมาถึงบ้านถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคนแบบนี้ล่ะ?"

หลี่เสี่ยวจู๋ขมวดคิ้วมุ่น ส่ายหัวดิก "หนูจะไปรู้ได้ไงล่ะ ก็ตอนนั้นพ่อไม่มีปฏิกิริยาอะไรจริงๆ นี่นา หรือว่าพ่อจะกลัวว่าถ้าลงโทษพวกเราตอนนั้น คุณตาคุณยายกับน้าเล็กจะออกมาห้าม?"

หลี่เสี่ยวไห่เห็นด้วยกับข้อนี้ "ฉันเดาว่าอีกสาเหตุหนึ่งก็คือ คนที่ไปตั้งแผงที่ตลาดไม่ได้มีแค่เราสองคน แต่มีพวกพี่เจิ้งคุนไปด้วย พ่อก็เลยยังไม่สะดวกจะลงโทษเราก่อนกลับมา"