บทที่ 2135 น้ำใจเล็กๆ น้อยๆ

เกล็ดหิมะที่เดิมทีตกลงมาอย่างหนาแน่นไม่ได้ร่วงหล่นลงมาเป็นแผ่นใหญ่อีกต่อไป เมื่อเบาบางลงก็กลายเป็นละอองหิมะชิ้นเล็กๆ

งานเลี้ยงขอบคุณดำเนินมาถึงช่วงท้าย ผู้คนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะต่างกินดื่มกันจนอิ่มหนำสำราญ เสียงพูดคุยหัวเราะครึกครื้นระหว่างมื้ออาหารค่อยๆ เงียบสงบลง

"วันนี้พวกเราพอแค่นี้ดีไหม?"

ซุนจิ้งหรีดดื่มจนเริ่มมึน แต่ไม่ได้เมา ที่คิดจะเลิกงานเร็วหน่อยก็เพราะซากความวุ่นวายที่เหลืออยู่นี้ ต้องใช้เวลาเก็บกวาดอีกไม่น้อย