บทที่ 335 แพะ

ความคิดของคนยุคนี้เมื่อเทียบกับยุคหลังถือว่าใสซื่อบริสุทธิ์ยิ่งนัก

คำหยอกล้อของหลี่เซี่ยงตงที่มีต่อจางเซิน จางเซินฟังไม่รู้เรื่องแม้แต่น้อย กลับกลายเป็นโจวอวี้ฉินที่ใบหูแดงระเรื่อ ส่งสายตาค้อนให้หลี่เซี่ยงตงไปทีหนึ่ง

นางกล่าวขอบคุณจางเซิน อุ้มหลี่เสี่ยวจู๋เดินจ้ำอ้าวเข้าบ้านไป

"ตงจื่อ รีบไล่ไอ้หมาตัวนี้ไปให้พ้นหน้าฉันที!"

จางเซินมองเจ้าเสี่ยวเฮยที่นั่งแลบลิ้นแฮ่กๆ อยู่ตรงบันไดถีบรถสามล้อ ในใจรู้สึกหวาดหวั่นไม่น้อย