บทที่ 356 อาเจ๋อกดดัน

หมากรุกเป็นเกมที่ต้องใช้สมอง หากเล่นเป็นเวลานานหรือเจอคู่ต่อสู้ฝีมือดี ย่อมรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจหลังจบเกม

ในยุคที่ความบันเทิงมีน้อยนิด คนเล่นหมากรุกเป็นมีอยู่ดาษดื่น อาเจ๋อเองก็เป็นหนึ่งในนั้น

ทว่าเขาไม่รู้ตื้นลึกหนาบาง เข้าใจผิดคิดว่าเกาซินหมินเป็นเซียนหมากรุกตัวจริง พอเห็นหลี่เซี่ยงตงหน้ามุ่ยบ่นว่าเหนื่อยแทบตาย เขาจึงได้แต่ยิ้ม

"แพ้ชนะเป็นเรื่องปกติ เล่นหมากรุกก็แค่เกมสนุกๆ อย่าไปซีเรียส ไว้มีเวลาฉันจะซ้อมมือให้นายเอง คราวหน้าเจอเซียนอย่างน้าเกาจะได้ไม่เหนื่อยขนาดนี้"

พูดพลางตบไหล่หลี่เซี่ยงตงเบาๆ