บทที่ 361 ญาติแท้ๆ

ในช่วงเวลานี้ของชาติที่แล้ว หลี่เซี่ยงตงยังคงเดินหาบเร่คั่วข้าวโพดไปตามตรอกซอกซอยอยู่เลย คนที่เก็บเงินไม่อยู่แบบเขา ไม่เคยมีโอกาสได้เดินผ่านประตูธนาคารด้วยซ้ำ

เขาเคยเข้าใจว่ามีแต่ธนาคารในยุคหลังเท่านั้นที่จะซักไซ้ไล่เรียงเพื่อความปลอดภัยในทรัพย์สินของลูกค้า แม้แต่จะถอนเงินก็ยังถามว่าจะเอาไปทำอะไร

นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอเข้ากับตัวในตอนนี้ แต่เขาก็ไม่ได้รู้สึกต่อต้านอะไร

เอาเถอะ จริงๆ เหตุผลหลักคือเขารู้สึกได้ว่ามีตำรวจนอกเครื่องแบบมายืนประกบอยู่ข้างหลัง ขืนเขาไม่ให้ความร่วมมือ พี่เบิ้มนอกเครื่องแบบร่างกำยำคนนั้นคงจับเขาทุ่มด้วยท่าทุ่มข้ามไหล่แน่...

"ผมชื่อหลี่เซี่ยงตง หน่วยงานต้นสังกัดคือ... นี่บัตรพนักงานของผมครับ"