บทที่ 365 ลมแรง

หลี่เสี่ยวไห่แหกปากร้องลั่นแล้ววิ่งก้มหน้าก้มตาออกไปนอกห้อง เขารู้สึกน้อยใจเหลือเกิน!

พ่อเอาแต่หัวเราะเยาะเขา แม่ก็แค่ดึงเขาขึ้นจากพื้นแล้วไม่สนใจไยดี แถมยังมีเสียงหัวเราะของน้องสาวตามไล่หลังมาอีก

โจวอวี้ฉินที่กำลังคิดบัญชีกับหลี่เซี่ยงตง เห็นหลี่เสี่ยวไห่วิ่งหนีออกไป ก็หันมามองหน้าหลี่เซี่ยงตงอย่างเลิ่กลั่ก

ทั้งคู่เพิ่งนึกได้ว่าลืมเจ้าตัวซวยหลี่เสี่ยวไห่ไปเสียสนิท สองสามีภรรยารีบวิ่งตามออกไปติดๆ

เสียงเอะอะโครมครามจากเรือนปีกตะวันตกดังไม่เบาเลย ทุกคนในบ้านตระกูลหลี่ที่เตรียมจะเข้านอนได้ยินกันหมด