บทที่ 377 ศัตรูเดียวกัน

หลี่เซี่ยงตงเห็นจิ้งหรีดซุนโกรธจนหลอดเลือดดำแทบแตก เขาก็รีบปั่นจักรยานโกยแน่บ!

เขาเป็นอารยชน ได้รับการศึกษาแบบสมัยใหม่และผ่านโลกอินเทอร์เน็ตในยุคหลังมาแล้ว เขาไม่คิดจะมาเปิดศึกมวยวัดกับจิ้งหรีดซุนกลางที่สาธารณะให้คนมุงดูหรอก

ขณะซอยเท้ายิกๆ ปั่นจักรยาน หลี่เซี่ยงตงก็นึกถึงบทกวี ซานโพหยาง·ถงกวนหวยกู่ ขึ้นมา ในใจคิดว่า ไม่ว่าจะชนะก็ขายหน้า แพ้ก็ขายหน้าอยู่ดี

การอ่านหนังสือมาก ดูข่าวมาก มันมีประโยชน์จริงๆ แฮะ!

"ไอ้ลูกหมา ถ้าแน่จริงอย่าหนีนะเว้ย!"