บทที่ 387 ห้ามไล่ลุงไปไหนนะ

สภาพแวดล้อมใหม่ เพื่อนร่วมงานใหม่ หลี่เซี่ยงตงไม่ได้แอบไปอู้งานกับโหวซานในที่ลับตาคนบ่อยๆ เหมือนตอนที่วิ่งรถสายมณฑลซานตง (หลู่เซิ่ง) ในช่วงหลังๆ

หลังจากวุ่นวายมาค่อนวัน แทบไม่ได้หยุดพัก พอหลี่เซี่ยงตงทิ้งตัวลงบนเตียง ก็เผลอครางออกมาอย่างสบายตัว

เมื่อคืนเขานอนเร็ว เลยยังไม่ง่วงเท่าไหร่ แค่หลับตาฟังเสียงกรนจากเตียงตรงข้าม พลางงีบหลับไป

"ตงจื่อ~"

หลี่เซี่ยงตงลืมตาขึ้น เห็นอาเจ๋อยืนอยู่หน้าประตูห้องพัก เอาหมวกพัดวีคลายร้อน