บทที่ 398 อ้วก~

ถนนหนทางไม่ราบเรียบ เสียงเครื่องยนต์รถไถดังสนั่น แถมระบบกันสะเทือนก็แย่

อาเจ๋อค่อยๆ ขยับตัวบนกระบะท้ายรถที่โคลงเคลง จนกระทั่งมาหยุดอยู่ข้างหลังเฉินโปที่นั่งประจำที่คนขับ ถึงได้ตะโกนใส่หูเฉินโปเป็นภาษาหมิ่นหนาน (ฮกเกี้ยนใต้) ไปหลายประโยค

ไม่นาน รถไถก็จอดเทียบหน้าร้านอาหารของรัฐแห่งหนึ่ง

ทั้งห้าคนลงจากรถ เดินเข้าไปในโถงร้าน อาเจ๋อกับเฉินโปสองลูกพี่ลูกน้องไปสั่งอาหารที่เคาน์เตอร์ ส่วนหลี่เซี่ยงตงและอีกสองคนหาโต๊ะว่างนั่งลง

โหวซานผู้มองทุกอย่างเป็นเรื่องแปลกใหม่ และอยู่ไม่สุขตามประสาคนไฮเปอร์ คว้าโถเล็กๆ ที่มีฝาปิดบนโต๊ะมาตรงหน้า เปิดฝาก้มลงไปดม