บทที่ 405 ความงามที่หลี่เซี่ยงตงเข้าไม่ถึง

บ้านพักรับรองสถานีรถไฟฝูโจว

แม้จะเร่งฝีเท้าทั้งเดินทั้งวิ่ง แต่หลี่เซี่ยงตงและพรรคพวกทั้งสามที่แบกกระสอบกลิ่นปลาเค็มตากแห้งมาคนละใบ ก็เกือบมาไม่ทันรวมพลเช็กชื่อ

ท่ามกลางสายตาของหัวหน้าขบวนอู๋เจี่ยฟางที่ยืนไพล่มืออยู่ในลาน และสายตาของเพื่อนร่วมงานทุกคนที่วางสัมภาระกองไว้ข้างเท้า หลี่เซี่ยงตงและพรรคพวกต่างหดคอรีบวิ่งเข้าไปในห้องพักที่ได้รับมอบหมาย

สามหนุ่มเปลี่ยนชุดทำงานอย่างทุลักทุเล เหงื่อบนหน้าผากยังไม่ทันเช็ด ก็รีบวิ่งออกจากห้องมาต่อแถวท้ายสุด

"หลี่เซี่ยงตง~"