ตอนที่ 407
บทที่ 407 ทองคำ
minibunny · 5,316 ตัวอักษร
คำพูดของเว่ยเฉิงมีทั้งจริงและเท็จปนกัน เรื่องที่เก้าอี้พับตัวเล็กไม่มีประโยชน์กับเขาเป็นเรื่องจริง แต่ถ้าบอกว่าจะทิ้ง นั่นเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!
ต่อให้เขามีกระเป๋าใบใหญ่ไว้หิ้วของขายหารายได้เสริม แต่เขาก็ไม่ใช่คนที่จะทำลายข้าวของโดยเปล่าประโยชน์
นิสัยนี้ฝังรากลึกอยู่ในกระดูก ชาวบ้านที่ใช้ชีวิตผ่านยุคขัดสนมาล้วนเป็นเช่นนี้เหมือนกันหมด
ค่านิยมของผู้คนในตอนนี้คือ ของในบ้านถ้าเสียก็ต้องซ่อม ซ่อมแล้วซ่อมอีก จนกระทั่งซ่อมไม่ได้แล้วจริงๆ ถึงค่อยเอาไปเป็นฟืนก่อไฟ
หลักการสำคัญคือ ขอแค่เป็นของที่เข้ามาในบ้านแล้ว ต้องใช้งานให้คุ้มค่าที่สุด จนกว่าจะแปรสภาพเป็นเถ้าถ่าน...
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น
