บทที่ 422 ระบายแค้น

หลี่เสี่ยวจู๋ที่ซนจนหัวโขกกำแพงร้องไห้จ้า น้ำตาไหลพราก เอามือตีกำแพงระบายอารมณ์ ปากก็ตะโกนเรียกหลี่เซี่ยงตงให้มาช่วยตีแก้แค้น

"ไหน เอามาให้พ่อดูหน่อย"

หลี่เซี่ยงตงกลั้นขำ ถอดรองเท้าปีนขึ้นไปบนเตียงเตา จับมือหลี่เสี่ยวจู๋ออกเบาๆ เพื่อดูรอยปูด

"ไม่เป็นไรลูก ไม่ต้องร้องนะ เดี๋ยวพ่อเป่าให้"

หลี่เซี่ยงตงอุ้มลูกสาวขึ้นมา เป่าลมใส่หน้าผากเบาๆ "ยังเจ็บอยู่ไหม?"