บทที่ 443 พ่อเป็นพ่อผมนะ!

ใต้ต้นพุทรา ในบรรดาหนุ่มๆ ตระกูลหลี่ที่นั่งเล่นหมากรุกกันอยู่ที่โต๊ะหิน ถ้าจะถามว่าใครถือสาเรื่องอัปมงคลอย่างของกงเต็กมากที่สุด ก็ต้องเป็นปู่หลี่อย่างไม่ต้องสงสัย!

ปู่หลี่ที่ปีนี้อายุเจ็ดสิบกว่าแล้ว รู้สึกว่าตัวเองเข้าใกล้ "คนกระดาษ" พวกนี้เข้าไปทุกที แกเลยรู้สึกขยาดสุดๆ

ปู่หลี่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตั้งแต่สงครามปราบขุนศึกภาคเหนือสงครามขุนศึก สงครามต่อต้านญี่ปุ่น จนถึงการปลดปล่อยประเทศชาติ คำว่า "อกสั่นขวัญแขวน" และ "อดอยากปากแห้ง" คือภาพสะท้อนชีวิตเกินครึ่งค่อนของแก

กว่าบ้านเมืองจะสงบสุข ชีวิตความเป็นอยู่ของตระกูลหลี่ดีขึ้น ไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้อง ไม่มีเรื่องให้กลุ้มใจ ชีวิตสุขสบายแบบนี้แกยังเสพสุขไม่พอเลย!

แต่จู่ๆ เหลนในบ้านกลับพูดต่อหน้าต่อตาว่าจะทำหุ่นกระดาษ นี่มันคิดจะทำอะไรกัน?