บทที่ 454 ดูสิว่านี่คืออะไร?

"ลุงซุน ลุงเองก็ไม่ควรออกหน้าเหมือนกัน หาคนที่ไว้ใจได้ไปจัดการดีกว่า วันหน้าวันหลังลุงยังต้องไปมาหาสู่บ้านผมบ่อยๆ ถ้ามีคนจับสังเกตได้มันจะไม่ดี"

หลี่เซี่ยงตงคิดใคร่ครวญแล้วเสริมขึ้นมาอีกข้อ เขาไม่อยากให้คนนอกรู้ว่าเขารับซื้อเหรียญเงิน ความปลอดภัยมาเป็นอันดับหนึ่ง หลีกเลี่ยงเรื่องยุ่งยากไร้สาระเป็นอันดับสอง

เขาพูดด้วยความจริงจัง จิ้งหรีดซุนพยักหน้าอย่างเคร่งขรึม "ไว้กลับถึงปักกิ่ง ลุงจะหาคนจัดการให้"

เมื่อจอมยุทธเฒ่ารับปาก หลี่เซี่ยงตงก็หมดห่วง เขาหันไปมองสี่คนที่นั่งยองๆ อยู่บนกระบะท้ายรถไถ กะว่าการตรวจนับของน่าจะต้องใช้เวลาอีกสักพัก

"ลุงซุน ลุงเฝ้าตรงนี้นะ เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำอัดลมแป๊บ"