บทที่ 464 สูบหมดแล้ว

หลี่เซี่ยงตงทำงานมาได้สักพักใหญ่แล้ว เพื่อนร่วมงานในกลุ่ม นอกจากส่วนน้อยที่ไม่ค่อยได้เจอกันจริงๆ ที่เหลือเขาก็คุ้นหน้าคุ้นตาเกือบหมด

เพียงแต่ครั้งนี้ปลาเค็มตากแห้งที่เอามามีไม่เยอะ เขาเลยไม่ได้หิ้วไปที่สำนักงานตรงๆ แต่เดินตัวเปล่าไปหาหัวหน้ากลุ่มอย่างหลิวเอ้อร์ตั้นก่อน

หลังจากพูดจาทักทายตามมารยาท หลิวเอ้อร์ตั้นก็เดินตามออกมาที่หน้าอาคารสถานีรถไฟอย่างงงๆ จนกระทั่งหลี่เซี่ยงตงที่เดินย้อนกลับไปเอากระสอบปลาเค็มเดินกลับมา เขาถึงยิ้มแล้วชี้หน้าหลี่เซี่ยงตงอย่างรู้ทัน

"ของดีนี่"

หลิวเอ้อร์ตั้นเพียงแค่ชำเลืองมองปลาเค็มในกระสอบแวบเดียว ก็มัดปากถุงกลับเหมือนเดิม