บทที่ 471 แป๊บเดียวก็เสร็จ

หลี่เซี่ยงตงเฝ้าดูสถานการณ์การสั่งสอนลูกชายของพ่อหลี่จากในครัวเล็กอย่างใจจดใจจ่อ จนรู้สึกว่าพ่อน่าจะระบายอารมณ์ได้ที่แล้ว เขาจึงเดินออกมา

"พ่อครับ เซี่ยงจี๊หั่นเสร็จแล้วครับ เดี๋ยวตอนผัดจะให้ใส่พริกเยอะหรือน้อยดีครับ?"

หลี่เซี่ยงตงหาเรื่องคุยเพื่อทำลายบรรยากาศอันน่าอึดอัดในลานบ้าน

พ่อหลี่ปรายตามองเขาแวบหนึ่ง "แค่พอดับกลิ่นคาวก็พอ อย่าให้เผ็ดมาก ปู่กับย่ากินเผ็ดไม่ได้"

"ได้เลยครับ พ่อรีบกลับไปพักผ่อนในห้องเถอะ ผัดเสร็จแล้วผมจะยกไปให้"