บทที่ 475 อยากเข้าห้องน้ำอีกแล้ว

แม่หลี่นึกว่าหลี่เสี่ยวโปไม่ยอมนอนหนีมาแอบเล่นในนี้ ใครจะไปคิดว่าพอถอดหมวกทรงทหารปลดแอกออก จะเจอกับใบหน้าขาววอก แก้มแดงแจ๋ ลูกตาโตสีดำสนิทจ้องเขม็ง

ภายใต้แสงจันทร์สลัวที่สาดเข้ามา ใบหน้านั้นดูยังไงก็ไม่ใช่คน...

"ช่วยด้วย!"

แม่หลี่ร้องเสียงหลง ขาอ่อนยวบทรุดลงไปกองกับพื้น

ด้วยความตกใจสุดขีด ภาพความทรงจำครึ่งชีวิตแล่นผ่านเข้ามาในหัวแม่หลี่รวดเร็วราวกับภาพยนตร์