บทที่ 530 ขาย่า～ สนุกจัง～

กระดูกหมูถ้าอยู่ในมือคนอื่นคือเอาไว้แทะกิน แต่พออยู่ในมือหลี่เสี่ยวจู๋ อย่างมากก็ได้แค่ดูดจู๊บๆ ชิมรสชาติ

เธอกัดไม่เข้า เลยตัดสินใจยอมแพ้หลังจากเลียจนทั่ว กระดูกที่ชุ่มไปด้วยน้ำลายถูกวางลงในชามของหลี่เซี่ยงตง

"พ่อ~ กิน~"

"ทีนี้ล่ะนึกถึงพ่อ เมื่อกี้ยังไม่ยอมคุยกับพ่ออยู่เลยไม่ใช่เหรอ?"

หลี่เสี่ยวจู๋ทำหูทวนลม รับชามไม้ใบเล็กมาจากมือโจวอวี้ฉิน แล้วใช้มือหยิบหมูสามชั้นในชามยัดเข้าปาก