บทที่ 535 อยากไปอยู่ตรงนั้นแทน

โรงงานแกะสลักหยกปักกิ่งก่อตั้งมาได้ยี่สิบสองปีแล้ว ตลอดมาต้องแบกรับภารกิจสำคัญในการส่งออกเพื่อหาเงินตราต่างประเทศ ในแต่ละปีไม่รู้ว่าต้องส่งออกเครื่องหยกไปมากเท่าไหร่ ปริมาณเศษวัสดุที่เหลือทิ้งย่อมมีจำนวนมหาศาลอย่างไม่ต้องสงสัย

ต่อให้พวกหลี่เซี่ยงตงจะเลือกเก็บแต่ชิ้นดีๆ ที่ในอนาคตจะมีราคาค่างวด ก็ไม่ใช่แค่กระสอบสองกระสอบจะใส่หมด

การจะรอให้เปลี่ยนเป็นเงินได้ต้องใช้เวลานานหลายปี ขนกลับมาแล้วก็ต้องมีที่เก็บที่เหมาะสม

ขืนขนของที่ตอนนี้ไม่มีใครเอาเข้าบ้านเป็นกองพะเนิน โดยไม่หาข้ออ้างดีๆ มากลบเกลื่อนคนในบ้าน ก็คงเป็นไปไม่ได้!

โหวซานกระพริบตาใสซื่อปริบๆ "พี่ตง พี่กะจะบอกที่บ้านว่ายังไง?"