บทที่ 540 บทเรียน

โจวอวี้ฉินอุ้มหลี่เสี่ยวจู๋อย่างเบามือ กลับไปวางบนเตียงเตาแล้วสอดตัวเธอเข้าไปในผ้าห่ม

ห่มผ้าให้เรียบร้อย โจวอวี้ฉินเกลี่ยผมหน้าม้าของลูกสาว มองดูใบหน้าที่ยังอมยิ้มแม้ในยามหลับ แล้วส่ายหน้าอย่างจนใจ

"นอนเถอะ ไว้ตื่นแล้วค่อยสั่งสอน"

โจวอวี้ฉินไม่พูดอะไรอีก มุดตัวลงนอนในผ้าห่ม หลี่เซี่ยงตงหาวหวอด ดึงเชือกปิดไฟแล้วหลับตาลง

แม้จะมีเรื่องแทรกกลางดึกต้องตื่นมาตามหาลูกสาว แต่เพราะเข้านอนเร็ว พอฟ้าสาง หลี่เซี่ยงตงก็ตื่นมาอย่างกระปรี้กระเปร่า