บทที่ 542 สิบเมตรหายไปเมตรหนึ่ง

"พวกนายสองคนถ้าไม่มีอะไรก็รีบไปทำงานบนรถไฟได้แล้ว ระวังไปสายจะโดนตาเฒ่าอู๋ด่าเอา"

หลิวเอ้อร์ตั้นนับเงินในมือจนครบแล้วยัดใส่กระเป๋าเสื้อ หันหลังเดินออกจากห้องทำงานไป

"โหวซาน ฟังพี่เขยนายเถอะ รีบไปกันได้แล้ว"

หลี่เซี่ยงตงก้มดูนาฬิกาข้อมือ กระดกน้ำในถ้วยจนหมดรวดเดียว สะพายกระเป๋าผ้า แล้ววางถ้วยชาไว้บนชั้นวางของข้างประตูตอนเดินออกจากห้อง

"พี่ตง จะไปเยี่ยมญาติทำไมไม่บอกผมล่วงหน้าสักคำ?"