บทที่ 550 เวียนหัวแล้ว

โจวอวี้ฉินถูกถามจนไปไม่เป็น หลี่เซี่ยงตงเองก็ไม่ได้คาดหวังคำตอบจากภรรยาจริงๆ

เขายกแก้วน้ำขึ้นจิบ แล้วพูดต่อ "แม่ผมไม่ได้ไปครับ"

"จริงๆ แล้วผมเข้าใจแม่นะ ครอบครัวเราคนเยอะ มีทั้งคนแก่ทั้งเด็ก แถมระยะทางไกลขนาดนั้น ค่าเดินทางไปกลับไม่ใช่เงินน้อยๆ"

"ต่อให้ไปถึงแล้วจะทำอะไรได้? คาดว่าตอนแม่เดินทางไปถึงครึ่งทาง ตาคงฝังไปเรียบร้อยแล้ว"

"ตอนพ่อตัวเองป่วยหนักจนเสียชีวิต ไม่ได้ไปปรนนิบัติข้างเตียงแม้แต่วันเดียว จะให้ถ่อไปเพื่อร้องไห้หน้าหลุมศพอย่างเดียวเหรอ?"