บทที่ 552 กินลูกอม

"ลุกขึ้นมา อาขอดูหน่อย"

หลี่เซี่ยงตงดึงหลี่เสี่ยวโปที่นั่งยองๆ อยู่ตรงหน้าให้ลุกขึ้น แหวกมือที่กุมหน้าผากออกดู

ตรงกลางหน้าผากมีรอยบวมแดงเป้งอยู่จริงๆ แต่ดูแล้วไม่น่าเป็นอะไรมาก อีกสองสามวันก็คงยุบ

ถ้าจะบอกว่าเด็กยุคหลังคือแก้วตาดวงใจ เด็กยุคนี้ก็คงเหมือนต้นหญ้า การหกล้มฟกช้ำดำเขียวถือเป็นเรื่องปกติเหมือนข้าวปลาอาหาร

เด็กที่โตมาในยุคนี้ หลายคนมีแผลเป็นติดตัวไม่มากก็น้อย โดยไม่มีข้อยกเว้น ล้วนแต่ได้มาจากการซุกซนในวัยเด็ก ที่พบบ่อยที่สุดก็คือตกต้นไม้...