บทที่ 602 ครึ่งเดือนไม่เจอกัน คิดถึงแทบขาดใจ

"ลูกหมา? ลูกหมาอะไรครับ?"

เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้น หลี่เซี่ยงตงหันไปมองที่ประตูห้อง

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาคือหัวที่สวมหมวกนวมโผล่พ้นม่านกันลมเข้ามา

หลี่เซี่ยงตงสบตากับดวงตาเรียวรีรูปสามเหลี่ยมบนใบหน้านั้น แล้วก็อดอมยิ้มไม่ได้

"เฮะๆๆ~ พี่ตง ไม่เจอกันตั้งนาน คิดถึงฉันบ้างไหม?"