บทที่ 616 ความทรงจำที่ถูกลืม

หลี่เซี่ยงตงเดินออกจากบ้าน เคี้ยวหมั่นโถวร้อนๆ รีบจ้ำอ้าวไปที่บ้านของอาเจ๋อ

เขาไม่ต้องไปตะโกนเรียกเพื่อนสมัยเด็กทีละบ้านเพื่อชวนไปช่วยกวาดหิมะที่บ้านลุงหวง เพราะทุกครั้งหลังจากกวาดหิมะที่ถนนหลักเสร็จ พวกเฉียนปินจะไปรวมตัวช่วยกันที่บ้านอาเจ๋อเสมอ

อาเจ๋อกับพ่ออาศัยอยู่ในบ้านแบบเรือนล้อมลานกันแค่สองคนพ่อลูก ลำพังแรงสองคนคงเหนื่อยจนลิ้นห้อย

ส่วนพวกเฉียนปินอาศัยอยู่ในบ้านรวมที่มีคนอยู่เยอะแยะ จึงไม่ต้องห่วงเรื่องกวาดหิมะที่บ้านตัวเองมากนัก พวกเขาเลยมักจะมาช่วยงานที่บ้านอาเจ๋อ

ตอนที่หลี่เซี่ยงตงมาถึง พวกเฉียนปินก็เริ่มงานกันไปแล้ว