บทที่ 625 ถีบผมทำไม?

เรือนคนใช้

หลี่เซี่ยงตงมองลูกสาวที่กำลังหลับปุ๋ยอยู่ในบ้านหมา ย่อตัวลงแล้วยื่นมือไปลูบหน้าผากน้อยๆ ของเธอ

"พ่อ~ หมาน้อย~"

หลี่เสี่ยวจู๋รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน ลืมตาตื่นขึ้นก็พบว่าตัวเองอยู่ในอ้อมกอดของพ่อแล้ว

"หมาน้อยเล่น~"